سر آغاز سخن در سال اول راهنمايي با شعري زيبا از محمود كيانوش به نام « جلوه ي روي خداست »  .

سعدي شيرين سخن

گفت به فصل بهار

 برگ درختان سبز

با خط رخشان  سبز

هر ورقش دفتري است ؛ معرفت كردگار

....

قالب اين شعر « نيمايي » و از نوع  « آزاد » است .شعر نو را اولين بار شخصي به نام علي اسفندياري مشهور ومعروف به نيما يوشيج ، در ادبيات ايران  به ادب دوستا ن عرضه كرد .

ما در اين بخش به سه موضوع زير مي پردازيم :

 1) زندگي نامه ي نيما يوشيج

2) شعر نيمايي ،ويژگي ها و انواع آن

3) نمونه اي از شعر نيما

زندگي نامه نيما يوشيج

علي اسفند ياري ، مردي كه در ساليان بعد به نيما يوشيج معروف شد . در بيست و يكم آبان ماه 1276 مصادف با  11 نوامبر 1897 در يكي از مناطق كوه البرز در منطقه اي به نام يوش از توابع شهرستا ن نور مازندران ديده به جهان گشود . پدرش ابراهيم خان از دودمان هاي قديمي مازندران بود و به گله داري و كشاورزي اشتغال داشت واز هنر موسيقي وخطاطي نيز بهره مند بود . مادرش زني با ذوق و فرهيخته بود كه نيما قرائت قرآن را از وي آموخت.

62 سال زندگي او سراسر با سختي سپري شد . در همان دهكده ي محل تولدش خواندن و نوشتن را از آخوند محل فرا گرفت . در 11 سالگي به تهران كوچ كرد . او ابتدا به دبستان « حيات نو » مي رود  و پس از چندي به يك مدرسه ي كاتوليك كه آن وقت در تهران به مدرسه ي « سن لويي » شهرت داشته فرستاده مي شود .محبت ها و تشويق  معلمي مهربان و خوش رفتار به نام « نظام وفا » او را به شعر گفتن علاقه مند مي كند.  (مراجعه شود به درس 15 كتاب فارسي اول راهنمايي ) واو در پاسخ ساليان بعد شعر « افسانه » را به او تقديم مي كند .

وعاقبت در اواخر عمر در حالي كه به علت سرماي شديد يوش به ذات الريه مبتلا شده بود براي معالجه به تهران مي آيد ، اما معالجات تاثيري ندارد و در تاريخ 13 دي ماه 1338 نيما يوشيج آغاز كننده ي راهي نو در شعر فارسي براي هميشه خاموش شد .او را در تهران دفن كردند تا اين كه در سال 1372 بنا بر وصيتش ،پيكرش را به يوش برده و در حياط خانه ي محل تولدش به خاك سپردند .

آثار نيما عبارتند از  :افسانه  ، تعريف و تبصره و يادداشت هاي ديگر ، حرف هاي همسايه ، حكايت و خانواده ي سرباز ، شعر من ، مانلي وخانه ي سر بوبلي ، فرياد هاي ديگر و عنكبوت رنگ ، قلم انداز ، كنو هاي شكسته ، نامه هاي عاشقانه و غيره